Terug in de tijd

Vaak is de lekkerste soep of stoofpot die volgens ‘grootmoeders recept.’ Dat is altijd met geheimen en mysteriën omgeven en alleen volgens de overlevering bekend bij enkelen. Wat ze er echter nooit bij vertellen, is dat oma gewoon nooit zo goed de ketel schoonmaakte, waardoor de verrukkelijke smaken vooral het resultaat zijn van door de tijd heen opgehoopte korsten, die bij elke nieuwe kookbeurt warm worden, wat losweken, en zo hun unieke smaak afgeven aan het nieuwe brouwsel dat erbovenop gekookt wordt.

De laatste maanden heb ik me soms wat terug in de tijd begeven. Deels was dit heel nostalgisch en koddig, vooral als het gaat om het bewerken van video’s van toen onze inmiddels bijna-pubers en grote schoolkinderen nog schattige kleuters en peuters waren. En deels was het ook wat ongemakkelijk, in dit geval wanneer het gaat om het teruglezen van de op papier gestolde gedachten die ik er op nahield ten tijde van het schrijven van mijn eerste boek. Op sommige punten kan ik het amper meer teruglezen door de bril van voortschrijdend inzicht. Maar juist het verleden geeft ook weer context, kleur en perspectief aan het onderweg zijn hier en nu.

Met het leidersteam zijn we momenteel bezig om vanuit die blik van het hier en nu naar onze missie en visie te kijken. We zijn met elkaar onderweg, terwijl de op papier gestolde gedachten over waar we voor staan al even terug gaan in de tijd. In dat opzicht is onze website een grote grootmoeders soepketel, vol korsten en andere relicten. Niemand weet meer precies hoe het tot stand gekomen is. Wordt het dan tijd voor een nieuwe pan, of weken we de oude maar smaakvolle lagen nog eens goed los? Ik heb zo’n authentieke, ambachtelijke stoofpot eigenlijk altijd wel lekker gevonden.

Patrick