Lang leve religie!
Dat klinkt niet als iets wat je binnen Eldad vaak gehoord zal hebben. Meestal spreken we niet zo positief, of zelfs uiterst negatief over religie. Wat is het eigenlijk? En waarom zijn we er niet zo van gecharmeerd? Religie is volgens de Van Dale: geloofsleer, godsdienst. Dat is best algemeen en kan je niet zoveel mee. Wikipedia geeft dit als definitie: Onder religie wordt gewoonlijk een van de vele vormen van zingeving, of het zoeken naar betekenisvolle verbindingen verstaan, waarbij meestal een hogere macht, opperwezen of god centraal staat, gebaseerd op geloven in de leer van de religie. Het komt van het Latijnse woord ‘religare’, dat ‘opnieuw verbinden’ betekent.
Wat mij daarbij opvalt is dat het gaat over zingeving, betekenisvolle verbindingen. Dat zijn toch zaken waar we binnen Eldad ook voor willen staan. Religie heeft dus iets heel moois. Waarom heeft het dan zo’n negatieve klank? Ik denk dat het komt doordat we soms te veel kijken naar de vormen die een norm geworden zijn. Dan kan de zingeving en het betekenisvolle ervan afgaan. Neem bijvoorbeeld iets prachtigs als het avondmaal. Dat is een religieus moment, maar als je de betekenis niet echt tot je door laat dringen, dan wordt het een loze vorm.
Toen we afgelopen maand met elkaar voorafgaand aan het avondmaal vrede van God toewensten was dat, zo ervaarde ik het, een religieus, heilig moment. Ik heb het ook wel meegemaakt dat dit tijdens een kerkdienst gebeurde waar het een “verplicht nummer” leek te zijn. Tja, dan heeft het opeens geen betekenis meer. Religie is heel mooi, als we de zingeving en betekenis maar blijven zien. Dat de huidige paus zijn optreden begint met een vredewens van God voor iedereen, is een prachtig religieus moment. Als ik naar een andere, “traditionele” kerk ga en de zegen krijg van de voorganger, vind ik dat altijd een mooi religieus moment, na met elkaar samen God de eer gegeven te hebben, gezegend de week in te gaan, hoeveel mooier kan het zijn?
Daarom: lang leve religie!
Sijbrand
