Het einde van het kalenderjaar is in veel sectoren een natuurlijk moment om de balans op te maken. Jaarverslagen, eindafrekeningen en wat niet al. Toen ik als tiener mijn bijbaantje in de detailhandel had, waren we Oudjaarsdag altijd gesloten om de winkelvoorraad te inventariseren. Super gezellig, appelflap erbij, Top-2000 op de achtergrond, en lekker gummetjes tellen. Klopte het aantal in het schap niet met het aantal op je tellijst, dan paste je die laatste gewoon aan, in lijn met de realiteit.
Met ons mensen ligt het wat ingewikkelder. Ook wij balansen wat af aan het einde van het ene jaar en het begin van het nieuwe jaar. Wat had ik me afgelopen jaar voorgenomen en wat is daarvan terechtgekomen? Hoe ga ik het nieuwe jaar in en wat ga ik weer ondernemen? De eerste weken van januari zijn vervolgens hoogtijdagen voor bijvoorbeeld de lunchwandelingen op kantoor. Waar we echter niet zo goed in zijn, is reële winkelvoorraad en tellijst uit elkaar houden. We proberen hoe het leven loopt te wringen in wat we op papier van onszelf verwachten, in plaats van onze dromen en doelen te schikken naar hoe het leven nu eenmaal loopt. Dat betekent niet dat we zonder ambitie hoeven zijn, maar wel dat we wat meer genade met onszelf mogen hebben. Niet perfect is ook oké.
Echte kracht is niet alleen maar door boksen, maar naar jezelf kijken en tevreden kunnen zijn met waar je nu bent. Degene die alle gummetjes in het universum allang geteld heeft, vond het passend om als ons te zijn, zodat wij als Hem konden worden. Hij is onze reële winkelvoorraad. Het is tijd voor ons om een streep onder onze tellijst voor dit jaar te zetten, en komend jaar weer fris te beginnen vanuit Zijn waarheid over ons bestaan.
Patrick
