Heb jij jezelf wel eens gegoogeld? Zou je eigenlijk eens moeten doen. Hoe sta ik erop? Wat is er over mij te vinden? In tijden van sociale media wordt dat een steeds relevantere vraag. Want een ongelukkig geformuleerd tweetje van tien jaar geleden kan je tegenwoordig je publiekelijke online kop kosten. Als je mij zou googelen, kom je vooral veel wetenschappelijke publicaties en hardloopuitslagen tegen.
En dan, als je goed zoekt, een wedstrijdverslag van De Zestig van Texel, waarin je iets over mijn leven met God kunt vinden. Of een verslag van een lezing die ik eens voor een christelijke studentenvereniging gaf. En in de krochten van de Google zoekresultaten dan een linkje naar een recent opgenomen onderwijszondag van Eldad, of het nieuwsbericht van de Eldad site over de leiderschapstransitie.
Ik vind dat zelf wel prettig, eigenlijk, die relatieve anonimiteit als kerkleider. Maar als ik andere kerkleiders google, dan steek ik er wat bleek bij af. Er bestaat geen patrickwitte.com waar ik podcasts publiceer, te boeken ben voor lezingen en ik met een mooie gezinsfoto erbij iets over mezelf en mijn kijk op het leven vertel. Dat lukt in de eerste plaats al niet omdat onze jongens voortdurend hun tong uitsteken op foto’s, overigens. Maar het zet me wel aan het denken. Zou ik dat ook moeten doen?
Zou een gast die interesse heeft in Eldad óók gemakkelijk iets over ons leiderschap moeten kunnen vinden? Ook ‘Gen-Z’ vaart wel bij transparantie en duidelijkheid. Moet ik meer laten blijken dat ik een afdruk ben van Jezus-in-mij? Maar T.F. Torrance schreef dat hij altijd in het zwart preekte, zodat de aandacht niet op hem gevestigd werd, maar op zijn boodschap. Op Jezus. Mooi vind ik dat. Misschien moet ik maar eens googelen hoe andere kerkleiders hier over denken.
Patrick
