Bewegen
Beter goed gejat, dan slecht verzonnen, zou je kunnen denken bij het horen van ons jaarthema ‘Bewegen in Onthulling’, wetende dat het PKN-jaarthema: ‘Beweeg mee! Kerk-zijn in het krachtenveld van Christus’ is. Ik zal de laatste zijn die dat ontkent, maar goed, je kunt er ook niet echt mee de mist in gaan, denk ik dan. Hoogstens de mystiek in.
Want: bewegen, wie wil dat nou niet? Misschien is dit naïef uit de mond van een afstandsloper. En onthulling, beter zien wie Christus is? Kom maar door, toch? Het is vast makkelijker gezegd dan gedaan. Toch roept het de interessante vraag op: wie of wat beweegt er dan precies? In PKN-kringen gingen al snel opiniestukken over en weer die ingingen op het ‘middenin de samenleving’ staan versus het ‘bewegen we niet al véél te veel mee met die samenleving’.
Mijn insteek is dat het vertrekpunt anders is: het krachtenveld van Christus betekent voor mij dat Hij het is die het bewegen in gang gezet heeft, een historische beweging, beter: een kosmische beweging, die al lang gaande is en waarin we een stukje mogen oplopen, ter transformatie van onszelf en ten dienste van en uit liefde voor anderen. Is het niet John Keating in Dead Poets Society, die Walt Whitman aanhaalt, die zich afvraagt: “What good amid these, O me, O life? Het antwoord: “That you are here – that life exists and identity, That the powerful play goes on, and you may contribute a verse.”
Weer beter goed gejat dan slecht verzonnen, maar ik krijg er kippenvel van. Hij is het die beweegt, in ons en door ons, door alles en iedereen, van pulp tot poëzie en van kritische opiniestukken tot goedbedoelde columns. Dus we bewegen mee, met Hem, in verwondering en vanuit ontspanning. “What will your verse be?”
Patrick
