Lessen van Abraham en Sacks
In mijn telefoon hou ik een lijstje bij van onderwerpen waar ik het nog een keer over kan gaan hebben. Vaak is dat geïnspireerd op boeken die ik lees of een podcast die ik heb beluisterd. Ik gooi er dan mijn eigen gedachten overheen en heb dan weer een column die jullie al dan niet lezen. Deze keer weer over één van mijn favoriete thema's: leiderschap. En dan in dit geval weer vooral persoonlijk, hoewel het zeker ook invloed gaat hebben op je omgeving als je de raad opvolgt.
De inspiratie komt niet zozeer van mij, maar van Jonathan Sacks die Abraham als voorbeeld neemt op drie gebieden van leiderschap: persoonlijke, morele en collectieve verantwoordelijkheid. Ik ga er vanuit dat je een beetje Bijbelachtergrond hebt, want om de hele verhalen hier te beschrijven, zou meer leiden tot een essay dan een column.
Adam en Eva zijn voorbeelden waar het o
ntbreken van persoonlijke verantwoordelijkheid er toe leidt dat ze anderen de schuld geven in plaats van deze zelf op zich te nemen (Gen. 3: 12 ev). Abraham neemt de verantwoordelijkheid zelf als hij in conflict dreigt te komen met zijn neef Lot (Gen. 13). Kaïn laat zien dat hij geen morele verantwoordelijkheid heeft als God hem aanspreekt op de moord van zijn broer (Gen. 4: 9 ev). Abraham gaat achter de mensen aan die Lot gevangen hebben genomen om Lot te bevrijden (Gen. 14). Noach laat zien dat hij geen collectieve verantwoordelijkheid neemt, als hij alleen met zijn gezin de ark in gaat (Gen. 6:9 ev). Abraham gaat vol in onderhandeling met God als er vernietiging van een stad ter sprake komt (Gen. 18:20 ev).
Niet dat Abraham alles in zijn leven perfect deed, maar het zijn mooie lessen die we kunnen trekken uit deze gebeurtenissen. En de vraag naar mijzelf is natuurlijk dan ook steeds: neem ik zelf verantwoordelijkheid voor mijn persoonlijke daden? Ben ik bereid om tegen moreel onrecht in te gaan? Kom ik in het geweer als ik onrecht zie gebeuren? Ik heb nog wat lessen te leren...
Sijbrand
